Həmin axşam işdən gələndə əlimdə bir kola, bir də çörək vardı. Soyuqdu, əlcəklərimin içi nəm çəkmişdi. Atam zəng elədi: “Oğul, nə var nə yox?” Dedim, “hər şey qaydasında”. Amma qaydasında deyildi. Ayın iyirmi dördü idi, kartda cəmi on bir manat qalmışdı. Yeməyə də bir şey yoxdu, borclar da qapıda. Belə anlarda adama elə gəlir ki, bütün şəhər sənin üstünə yıxılıb.
Yeməyi yedim, kolanı açdım, televizora baxım dedim. Heç bir kanal maraqlı gəlmirdi. Telefonu əlimə aldım – dostların hamısı məşğul idi. Biri işdə, biri sevgilisiylə, biri yatmışdı. Mən oturmuşdum, vaxt keçmirdi. Birdən ağlıma gəldi ki, bir neçə gün əvvəl reklam görmüşdüm – “oyunları yüklə, evdə otur, uduş qazan”. O vaxt fikir verməmişdim. Amma bu gecə... fikirləşdim, bəlkə də cəhd eləməyin zərəri yoxdu?
Axtarmağa başladım. Hansı proqramlar var, neçə ulduz, nə yazırlar. Çoxları şişirdilmişdi, çoxları sıradan idi. Sonra bir yerə baxdım, düşündüm ki, “bu daha normal görünür”. Qərar verdim yükləməyə. Proses uzun çəkmədi. Ekranda yazı çıxdı: mostbet indir. “Yaxşı” dedim, “bir şans verək”. İçimdən keçirdi ki, onsuz da itirəcəyim bir şey yoxdu. Kartda 11 manat – bunun 10-nu atsam, 1 manat qalar. Səhər çörəyə olsun.
Qeydiyyat açaçıq idi – ad, soyad, nömrə. Bir dəqiqə çəkmədi. İçəri girdim, rənglər çox qıcıqlandırıcı deyildi, göz yormurdu. Oyunların siyahısı uzundu – yuğoslaviya kino güldürüşü kimi. Amma mən təcrübəli deyildim, ona görə seçdim ən sadə görünəni. Üç makara, bir neçə xətt, meyvələr və ulduzlar. İlk 10 manatı atdım.
İlk üç dəqiqə: heç nə. Beşinci dəqiqə: sıfır. Gülmək gəlirdi içimdən. Deyirəm, “yaxşı, pul gedir, heç olmasa əylənirəm”. Amma elə bir əylənmə də deyildi – daha çox maraq idi. Bəs birdən? Oynadıqca başa düşdüm ki, slotlar sadəcə təsadüf deyil. Bəzən bir simvol digərini çəkir, bəzən işıqlar yanır, ürək döyünməyə başlayır. Və sonra – elə bir anda – ekran dondu. Düşündüm ki, proqram ilişib. Yox. Oyun mənə xəbər göndərirdi: pulsuz fırlanmalar qazanmışam.
On beş pulsuz fırlanma. Bu nə deməkdir, tam bilmirdim. Amma başladı. Birinci spin: 0. İkinci: 0. Üçüncü: 2 manat. Dördüncü: 5 manat. Beşinci: 12 manat. Altıncı: 30 manat. Mən artıq ayağa qalxmışdım. Yeddinci fırlanma: ekran qızardı, musiqi qopdu. Üç eyni təsvir düşdü. Bonus içində bonus. Mən gülməyə başladım. Həqiqətən, ağlım başımdan çıxmışdı.
Həmin yeddi dövrədə 185 manat yığdım. Qalan fırlanmalarda bir az da əlavə oldu. Sonunda balansda 226 manat gördüm. Oturub bir stəkan su içdim. Əlim-ayağım əsirdi. Tək otaqda, gecə yarısı, televizor boş-boş səs verir, mən telefonun ekranına baxıram. Düşündüm – çıxart, oğlum, bunu. Amma yox. Bir də hiss etdim ki, saxta təvazökarlıq edirəm. “Qoy bir daha oynayım” dedim. Beş manat qoydum, başqa oyuna keçdim.
Səhv elədim. O beş manat tez getdi. Sonra daha on, daha iyirmi. Balans düşdü 186-ya. Sonra 140-a. Dayan. Dedim özümə. Dayan, nə edirsən? Yığışdır, çıx. Gördün ki, aclığın qarşısını ala bilmirsən, qumarın da qarşısını ala bilməzsən. Bağladım oyunu, dərhal 120 manatı çıxartdım. Qalan 20 manatı da oynamağa qoymadım – orda qalsın, növbəti dəfəyə.
Yatdım. Səhər oyanan kimi kartıma baxdım. Nağd pul gəlib. 120 manat. Bilmirəm niyə, amma gözümdən yaş gəldi. Uşaq deyiləm, ağlamağı yox, amma elə bir an oldu ki, sanki kimsə dedi: “bax, sən də şansa layiqsən”. İşə getdim, yolda ürəyim yüngül idi. Həmkarlar soruşdu “niyə belə xoşbəxtsən?”. Dedim, “bir xeyir iş gördüm”. Əslini demədim. Çünki bilirdim ki, hamı başa düşməyəcək.
O gündən sonra özümə qayda qoydum. Heç vaxt birdən çox atmıram. Limitim 20 manat, nə olursa olsun. Udursam – çıxarıram. Udazamsa – deyirəm “bu gün şans mənim yanımda deyil”. Və ən əsası – mostbet indir baxdım ki, proqram təmiz işləyir. Heç bir gizli şübhəli şey yoxdu. Pulumu çıxartmaq istəyəndə üzümə baxıb “bir də oyna” demədilər. Sadəcə köçürdülər. Sürətli, ağrısız.
Həmin gün naharda özümə kabab aldım. Xeyirdən sonra pay da olar. Kababın yanında çay gətirdilər, gülümsədim ofisiant qıza. Birdən düşündüm ki, həyat nə qədər maraqlıdır – bir axşam sıxıntı, beş dəqiqəlik yükləmə, bir ovuc təsadüf. Elə bir şey yoxdu ki, məni kimlər isə məcbur eləsin. mostbet indir etməyə mən qərar verdim. Oynamağa mən qərar verdim. Qazanmağa da təsadüf, uduzmağa da. Amma dayana bilmək – bu tamamilə mənim öz bacarığımdır.
İndi həmin günü xatırlayanda gülümsəyirəm. Onda çörəyə pulum çatmayanda qumar oynadım. Dəli iş, hə? Amma bəzən həyat dəli işlərdən sevir. Əsas odur ki, o dəliliyin səni aparmasına izn verməyəsən. Mən vermədim. Və bu gün də vermirəm. Əgər bir də qazanmaq qismət olsa – yaxşı. Yoxsa – onsuz da bu dünyanın axırı hər şey deyil. Amma o gecə mən qazandım. Sadəcə pul yox – özümə inamı qazandım. Və bir daha: bəzən şans qapını döymür, sən ona proqramı yükləməlisən. Mən yüklədim – o da gəldi.